İnsanların çocuk sevgisi içinden gelir. Çocuk sevgisi insanın içinden gelmelidir ki, çocuk bu sevginin gerçek olduğunu anlayıp karşısındaki insana aynı sevgiyi verebilsin.

Atamız’ ın çocuklara olan sevgisi de böyleydi. O, çocuklara gelecek gözü ile bakıyor, seviyor ve ilgileniyordu.

Atatürk, Bursa’ya yapmış olduğu bir ziyaret sırasında kendisini karşılamaya gelen çocuklara şöyle seslenmiştir:
“Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz. Kendinizin ne kadar önemli, değerli olduğunuzu düşünerek ona göre çalışınız. Sizlerden çok şey bekliyoruz." (Atatürk Albümü-1992)

Atatürk, çocuklara en güzel hediyelerden biri olan 23 Nisan Ulusan Egemenlik ve Çocuk Bayramı’ nı hediye etti. (1979’dan sonra UNESCO tarafından uluslararası düzeyde kutlanmaya başlanmıştır.)

Osmanlı Devleti’ nin, yıllar boyunca girmiş olduğu Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı sonuncunda birçok çocuk yetim kalmıştır. Bu savaşların ardından ülkenin kurtulması için başlatılan Kurtuluş Savaşı yıllarında da birçok çocuk babalarını ve annelerini kaybetti. Atatürk yetim kalmış çocuklara bu ülkenin geleceği gözü ile baktığı için, TBMM hükümeti de Mustafa Kemal in öncülüğünde 30 Haziran 1921’ de bugünkü adı Çocuk Esirgeme Kurumu olan kurumun açılmasına öncülük etmiştir.

Hasan Rıza Soyak, Atatürk’ ün çocuk sevgisini ifade ettiği bir anısını aktarırken, Atamızın şu sözlerine yer verir:

Çocukluk ne güzel şey! Çocuklar ne güzel, ne tatlı yaratıklar değil mi? En çok hoşuma giden halleri nedir bilir misin? Riyakârlık bilmemeleri, bütün istek ve duygularını içlerinden geldiği gibi açıklamaları.

Bugün, Atatürk’ü yeniden anıyoruz. Bize bıraktığı Cumhuriyeti yaşayarak. Atatürk’ün çocuk sevgisi, bu ülkeyi ne kadar çok sevdiğinin göstergesidir. Geleceğimiz olan çocukların gelişimine özen gösterelim ve onlara olan ilgimizi asla kaybetmeyelim…