“Aç gözlülük ve hırsa uyup nefsin kahrına uğrama.

Hak sonsuzdur. Hak’kın sonsuzluğunu ancak ben anlarım zannetme. Her zaman senden daha âlim birisi vardır. Mûsa’nın Hızır’a yaptığını yapma. Sonra üstadsız kalırsın.

Adın duyulmasın sonra rahatın kaçar.

Kısır akıl ve dar bilinçlerin anlayamayacağı şeyleri açık etme. Kimisi seni sultan ilan etmeye gelir kimisi de seni asmaya gelir.

Allah’ı bilenlerle arkadaş ol; onlardan uzak kalma.

Sana senin ne olmadığını ve senin ne olduğunu senin anlayacağın lisanla sana açan üstadların ilminden faydalanmaya bak.

Dünya koltuğundaki gücünle mağrur olma.”

Ulaştığın ilim seviyesiyle başın dönmesin. Sonsuzun yanında ilmin ne kadar ki?

“Olgun kimseler, dünya zevkine kapılmadılar.

Bilginin ve ilmin verdiği haz, diğer zevklerin hepsinden farklıdır.

Netice olarak dünyanın bir gölge, boş bir arzu,

Bedensel yönümüz sonsuz yönümüzün bir özetidir. Dünya sonsuz âlemlerin bir özetidir. Kendini sınırlı beden ve sınırlı dünya hapishanesine kapatma, özeti aç.

bir oyuncak ve hayal olduğunu bildiler.

Dünyan yani bedensel yaşamın, özündeki sonsuz kudretin küçük bir biblosu ve gerçeğin şimdilik bir hayalidir.

Rüyanın gerçekle ne kadar ilgisi varsa,

Bedensel yaşam süresi sonsuz yaşam yanında ancak rüya hükmündedir.

cihanın da zevkle o kadar ilgisi vardır.

Tüm dünyasal bilgiler, tevhid ilmi yanında ancak bir virgül kadarcıktır.

Herkes aşk eteğini tutup Allah’a kavuşmaya yaklaştı.”

Her birim ve bilinç yaratılış amacı doğrultusunda kendi varlığına sevdalanır ve özüne doğru kendi sıratında yolculuk eder.

Kahvenin kokusu, Ney’in ve Aynalı’nın sesi beni başka bir boyuta doğru itmeye başlamıştı. Yavaş yavaş duyularımın sınırından sıyrılmaya başladım. Bir şey görmüyor ve işitmiyordum artık. Bir müddet uykuya yakın bir halde kaldım.

Bu hal çok sürmedi. Zihnim çalışmaya başladı. Görünüşte bir şey algılamaz iken kendimi başka bir boyutun çekim alanında hissetmeye başladım. HAYALİN DERİNLİKLERİ’ne yani özümdeki sonsuz boyutlara ( â’mak-ı hayâl’e) dalmıştım.