Herşeye sahip olduğu halde mutsuz olan çocuklarda ne gibi eğitim hataları yapılıyor.Çocuğun asıl ihtiyacı nedir?Çocuğum için en iyisi olsun derken doyumsuz bir çocuk mu yetiştiriyoruz?

Herşeye sahip olduğu halde mutsuz olan çocuklarda ne gibi eğitim hataları yapılıyor.Çocuğun asıl ihtiyacı nedir?

Çocuğum için en iyisi olsun derken doyumsuz bir çocuk mu yetiştiriyoruz? Amacımız çocuğumuzu heran mutluetmek değil,onu hayata hazırlamaktır:Kendi iyiliği ve mutluluğu için çocuğa "arzularını erteleyebilmeyi" ve "ev hayatının kurallarını"öğretmeliyiz. Onun kişiliğine saygı göstermeli,çocuğu büyük insan gibi dinlemeli ama"ondanbüyük insan gibi davranmasını "beklememeliyiz. Çocukların annebabadan duydukları herşeye inanma eğilimlerinin olduğu görülür.Annebabanın kızarak onlara sarfettikleri sözler onları derinden etkiler.Aptal,salak,hiçbirşeyi doğru dürüst beceremiyorsun gibi sözleri duyarak büyüyen çocuklar kendilerinin değersiz kişiler olduğuna karar verirler. Çocukların kendileri hakkındaki düşüncelerinin başkalarının onlar hakkındaki söyledikleri sözlerle oluştuğunu unutmayalım. Bilinç ebevyn olmanınkuralları;

*Önce çocuğunu tanı
*Demokrat olun
*Çocuğun birey olmasına fırsat verin
*Esnek olun
*Çocuğunuzun konuşmasına izin verin ve etkin dinleyin
*Aile içi oturumlar verin
*Ödül ve cezada denge
*Çocuğunuzun arkadaşlarını tanıyın.
*Sorumluluk verin
*Yuva sıcaklığını hissettirin
*Çocuğa en güzel örnek olacak kişinin bizler olduğunu unutmamak
*Çözüme odaklaşmalı

Çocuğun psiko-sosyal gelişiminde heryılın farklı özellikleri vardır.Her evreyi bilmek çocuğunuzun ihtiyaçlarına ve sınırlarına göre davranmayı sağlar.Böylece çocuğunuzda taşayamayacağı yükü yüklememiş ve onu yaralamamış olursunuz. Çocuk bizim çocuğumuzdur ama bize aiy değildir.Onun ayrı bir insan olduğunu düşünmeliyiz.Evlat kolik olmamayıyız.Onu kendine özgüveni eksik ve başkalarına bağımlı hale getirmemeliyiz. Çocuk konuşması bitene kadar dinlenmeli,sözü kesilmemeli,kendisiyle göz kontağı kurularak konuşulmalıdır.Baş sallayarak onay işaretleri vermeli,sorular sormak gerekir. Beraber zaman geçirin.Birbirlerinizin üzüntü ve sevinçlerinden haberdar olup,hayatı birlikte paylaşın.Zamanın süresinden çok nitelikli olması önemlidir. Evin kurallı bir ortam olması gerekir.Bir futbol maçında bile kurallara uymayan sarı kart görür.Çocuk akıllı,uslu,çalışkan oldığunda çabası ödüllendirmelidir.Çocuğunuzun kişiliğini övmek değil,çabalarını övmek gerekir.Sınırları aşarsada hatasıyla orantılı bedel ödemelidir. Birlikte yaşanan üzüntülü ve sevinçli olaylar üzerinde sohbetetmek çocukta aidiyet ve bağlılık duyguları uyandırır.Monolog değil,diyalog gerekir. Çocuk hayatı oyun içinde ve arkadaşlar arasında öğrenir.Üç yaşından itibaren arkadaş,çocuk için önemli olmaya başlar.Çocuğun arkadaşları kötülenmemeli,mümkün olduğunca eve çağrılmalı.Arkadaşı küçük düşürücü yaklaşımlar sergilemek,çocuğunuzu gizli saklı iş yapmaya iter. Çocuğa bağımsızlık kazanacağı evişleri yada alışveriş ödevleri vererek küçük başarıların tadını almasını sağlayın.Bırakın yetenekleri gelişsin. Bedensel dokunmalar çocuğa güven verir.Sevginin egemen olduğu evlerde annebabanın otoritesi azalmaz.Kişiliğine değer verilen ,sığınacak yuvası olan çocuklar daha başarılı olur.

Ergenlikten önce çocuklar zaman zaman sorunlarını söz diliyle anlatamayabilirler. Örneğin;alt ıslatma,kavgacılık,yalancılık, uykusuzluk birer işaret olabilirler. Çocuğunuzla aynı dili konuşmak ,ortak bir paydada buluşmak emek ister.Ancak unutmayın,çocuğunuzla iletişiminizi güçlendirmeniz için onun henüz çocuk olduğunu kendinize hatırlatmanız,atılacak en önemli adımlardandır. Çocukların bilgi ve eğitimden daha önce sevgiye ihtiyaçları vardır.

Gelecekteki tercihlerimiz,kişilik ve kimliğimizin oluşmasında anne-babanın çocukluk dönemindeki tavırlarından etkileniyor.